Lianne’s weblog
Op 9 juli vertrek ik naar Kenia om daar 7 weken te werken in een weeshuis in Mtwapa, een dorpje ten noorden van Mombasa. Op 28 augustus vlieg ik weer terug naar Nederland.
Op deze weblog kun je m’n belevenissen in Kenia lezen.

Ik ben dan al een paar dagen thuis, maar ik moet nog steeds een beetje wennen… Alles is hetzelfde, maar toch lijkt er heel veel veranderd. Of net andersom, alles is veranderd, maar toch lijkt alles hetzelfde, ik ben er nog niet uit…

Gelukkig ging het gisteren mis met m’n foto’s halen, was ik toch nog een beetje in Kenia . Ik had ze naar de een uur service gebracht en had al bedacht dat 13 (sorry, het zijn er 13, geen 10…) rolletjes wel eens een beetje veel kon zijn voor de een uur service. En met Kenia nog in m’n achterhoofd, waar een uur minstens 5 kwartier heeft, maar vaak zelfs 90 minuten, ging ik maar ietsje later heen… Maar je begrijpt het al, ze waren nog niet klaar… Nou ja, ik had op sommige foto’s al bijna 7 weken gewacht, dus dat extra uurtje kon er ook nog wel bij. Maar goed, na al dat wachten heb je dan ook wat, bijna 500 foto’s! Om jullie een klein beetje jaloers te maken, zal ik er hier een paar neerzetten, met dat snelle internet thuis moet dat wel lukken!

Ik heb een supertijd gehad in Kenia, met zo nu en dan een dipje, maar mede dankzij Coby, Marlinde, Linda en Liz was het echt super, meiden bedankt!

Iedereen erg bedankt voor de lieve berichtjes, smsjes en mailtjes! Ik vond het erg leuk om ze te krijgen en te lezen!

Moses, m’n nummer een!

Beety, drie jaar, maar al een echt dametje

Gregory, ook al zo’n schatje

Dickson, een versierder in spe

Leeuw, hij lijkt zo knuffelig, maar ‘k heb het toch maar niet uitgeprobeerd…

Olifanten!

Giraffes, daar zijn ze dan toch echt

Roze, rozer, rozest!

Streepjes, allemaal streepjes!

He! Nog snel even een berichtje voordat de lunch wordt gebracht. We zitten nu met alle kinderen bij Nakumatt voor onze ‘afscheidslunch’. De andere vrijwilligers gaan morgen op safari, en ik vlieg maandagochtend terug. Dus nu nog even tijd met z’n allen!

‘k moet zeggen de tijd hier is nog best snel gegaan, al mocht het zo nu en dan ook wel een beetje sneller, maar goed, alles gaat hier pole pole (langzaamaan…). En ondanks dat ik wel zin heb om naar huis te gaan, ga ik hier ook van alles missen, maar ook van alles niet…

Wat ik zoal ga missen:

* de kinderen (echt, het zijn zulke lieverds, ‘t is dat m’n huis te klein is en ik niet kan kiezen…)

* de medevrijwilligers (gelukkig zien we elkaar al snel weer!)

* Mtwapa

* de staf

* safari

En wat allemaal niet:

* Kool (elke dag kool komt me wel een beetje de neus uit…)

* het schoonmaken (binnen vijf minuten is het weer vies…)

* Verliefde taxichauffeurs (leg ik nog wel een keer uit…)

* Koude douche

* Mieren in m’n bed

Er is vast nog veel meer dat ik wel of niet ga missen, maar daar kom ik dan wel achter als ik weer thuis ben…

En voor iedereen die benieuwd is hoeveel foto’s ik inmiddels heb… Ben gisteren met m’n 10e rolletje (van 36) begonnen en heb ook nog foto’s op m’n digitale camera. Ik maak wel een selectie… De echte liefhebbers mogen al m’n foto’s zien…

Tot snel!

Nee, deze keer komt het niet door de regen, maar doordat Maxwell een enorm grappige bui had (niet..). Normaal gesproken word je alleen natgegooid als je jarig bent, de jarige wordt dan gewassen. Maar maandag was het blijkbaar mijn beurt… En m’n verjaardag is pas in december… De kleintjes wilden me eerst nog wel helpen, maar nadat Maxwell ze in het Swahili toe had gesproken, keerden ze zich ook tegen mij… Daar sta je dan, als enige vrijwilliger (de rest had de middag vrij…), met allemaal kids met emmers en flessen water om je heen. Ik kan je vertellen, dan word je nat, errug nat… Ik droop helemaal… Beety en Moses hebben nog geholpen om m’n rok uit te wringen, maar dat lukte ook niet erg… Nou ja, gelukkig is het hier erg warm en dan is zo’n bad toch ook wel weer lekker (of eigenlijk niet…).

Voor de rest gaat het hier prima, zaterdag toen ik weer kwam van de safari vlogen de kinderen me om m’n hals! Het voelde echt een beetje als thuiskomen! Maar wees niet bang, ik kom echt volgende week gewoon weer terug. Ook al vindt Seline dat jullie allemaal maar hier moeten komen, zodat ik langer kan blijven

Tot snel!

Net terug van een geweldige safari, ‘k heb nl. de big five gezien, echt super! Dat maakte de slechte nachten in de tent en het gat in de grond als wc weer bijna goed! Je hoort het al, ‘t was even afzien, maar zoals alles hier… het went… En als je dan ‘s nachts midden in het park in je tentje alle geluiden hoort, is het toch best spannend! Nee, wees niet bang, er zaten alleen maar bavianen in de buurt, geen andere enge dieren!
In de Masai Mara hebben we vooral leeuwen, zebra’s en gnoes gezien. Maar ook buffels, antilopes, gazelles e.d. En natuurlijk olifanten! In deze tijd van het jaar migreren de gnoes van de Masai Mara naar de Serengeti in Tanzania (of net andersom, dat ben ik even kwijt…), maar helaas hadden ze net toen wij er waren besloten om maar eens een paar dagen niet te migreren, jammerdebammer… Nou ja, genoeg gnoes gezien, wat zijn die beesten lelijk zeg, maar van de lelijkheid worden ze nog bijna weer mooi…
In Nakuru was het vooral roze! Al die flamingo’s, geweldig! Hopen dat de foto’s gelukt zijn, dat roze past nl. perfect bij m’n keuken Naast de flamingo’s hebben we ook neushoorns gezien
Van Nakuru weer doorgehobbeld naar Samburu, en ach, als er een gat in de weg zit, dan repareer je dat niet, dan maak je er gewoon een weg naast… Maar goed, al hobbelend kwamen we in het donker aan, dus dat maakte de schrik van het geen wc hebben nog iets groter… Maar zoals ik al zei, ook dat went!
In Samburu hebben we heel veel buffels, antilopes e.d. gezien. Ook hebben we een cheetah gezien, maar voor de big five hadden we toch echt nog het luipaard nodig. Die beesten zijn erg goed in het zich verstoppen… We waren alweer onderweg naar het kamp, toen onze chauffeur een berichtje kreeg, ineens klaarde z’n gezicht op en begon ie te racen (daar is ie trouwens erg goed in…). Er was een luipaard gesignaleerd! Snel wat foto’s genomen, zodat de andere tig busjes ook nog even konden kijken en toen weer terug naar het kamp, net op tijd terug. De rangers zijn hier nl. erg streng!
Gisteren via Mount Kenya (die je niet kunt zien, door de wolken die er omheen hangen…) teruggereden naar Nairobi. Het eerste gedeelte was nog ernstig hobbelig, maar daarna hadden we asfalt, wow! Geen gehobbel meer, heerlijk. Voorlopig hoef ik niet aan de trilband in de sportschool, ben al genoeg doorelkaar geschud…
Nu zit ik even een dagje in Nairobi, het hotel hier had zelfs een warme douche! Je snapt, daar heb ik gisteravond en vanochtend dankbaar gebruik van gemaakt!

Op de foto’s van alle dieren moet je nog even wachten. En ach, het zijn maar 6 rolletjes, daar ben je toch zo doorheen

Voor wie nu denkt, huh, de big five wat is dat? Big five = olifant, leeuw, neushoorn, buffel, luipaard

Morgen gaat het dan toch echt gebeuren, ik ga op safari! Eerst nog met de nachttrein, maar dan rij ik binnenkort toch echt tussen de olifanten en leeuwen! Wees maar niet bang, ik zal echt in het busje blijven zitten!

En met al die dieren om me heen worden er natuurlijk flink wat rolletjes volgeschoten… Bereid je dus maar voor op veel, heel veel foto’s!

Naar welke parken ik precies ga, weet ik nog niet helemaal… Moet ik straks nog even checken… In ieder geval de Masai Mara, en wrs. Lake Nakuru en Samburu. Maar goed, ik heb net m’n treinkaartje gehaald, had verwacht dat dat op z’n Keniaans zou gaan, met lange wachtrijen. Dus had ik maar vroeg een taxi besteld. Uiteindelijk viel het enorm mee, er was gewoon niemand! Dus niks wachtrij, sommige dingen kunnen hier gewoon wel snel! Ondertussen komt er een geit het internetcafe binnen, wat maakt het ook uit…

Wel was de taxi een beetje overladen, met z’n 7-n zaten we er in, twee van de kinderen moesten nl. naar het ziekenhuis, de een heeft wrs. malaria, de ander geen idee… De caretaker ging mee en nog iemand, waarvan ik niet helemaal begreep waarom ie nu meeging, maar goed, dat zal een reden hebben gehad…

O,ja, mocht je rare berichtjes of telefoontjes van mij hebben gekregen… Sorry, de kinderen zijn erg dol op telefoons en willen er graag mee spelen en dan gaat er nog wel eens iets fout…

Ze zijn hier trouwens sowieso gericht op digitale dingen, telkens als ieman een foto maakt, wordt er geroepen ‘see, see’… Maar ja, met mijn analoge camera kan dat niet, ze vinden dat ik hopeloos achterloop… Jammerdebammer zou ik zeggen!

Volgende keer een verhaal over m’n safari!

Net terug van ons snorkeltripje, het was echt geweldig! Al was ik wel erg blij met m’n reistabletjes…

We hebben eerst een eind gevaren en onderweg kwamen we dolfijnen tegen! Wie had nou gedacht dat de eerste dieren die ik in Kenia zou zien (op de mieren, apen, slangen, kikkers, krekels, duizendpoten e.d. na), dolfijnen zouden zijn? Ik niet in ieder geval! ‘k heb niet heel lang gekeken naar de dolfijnen, want varen is al niet leuk, maar van stilliggen op de indische oceaan word ik al helemaal niet lekker…

Een eind verder werden we uit de boot gelaten en kon het snorkelavontuur beginnen… Duurde even voordat ik me helemaal op m’n gemak voelde, ademen door een buisje is nou niet echt natuurlijk… Maar goed, toen ik eindelijk doorhad dat het toch eigenlijk niet zo eng was, heb ik hele mooie dingen gezien! Ken je die screensaver van Windows met al die vissen en koralen? Ongeveer zo, maar dan nog veeeeeel mooier en natuurlijk veel echter!

Eerst een uurtje gesnorkeld (leek trouwens veel korter), toen weer op de boot om ergens anders heen te gaan, en daar nog weer een half uur gesnorkeld. Toen op naar Wasini Island om te lunchen, ontzettend luxe, maar wel erg lekker, al heb ik niet heel veel gegeten… Ben zoveel luxe niet meer gewend… Daarna nog weer even op de boot (ik sta dan nu ook helemaal stijf van de reistabletjes…) en nog een slavecave bekeken, een grot waarin de slaven vroeger opgesloten werden om ze daarna te verhandelen. Was leuk, maar ik vond de forten in Ghana toch een stuk indrukwekkender!

En daarna in onze safaribus weer terug, ik kreeg wel een beetje last van plaatsvervangende schaamte, daar zit je dan als Westerse rijke toerist en langs de weg allemaal zwaaiende kinderen… Soms begrijp ik echt niets van dit land… Zoveel rijkdom en zoveel armoede en dan gewoon naast elkaar… Maar goed, zoals ze hier zeggen: Hakuna Matata.

Foto’s van de dolfijnen staan op m’n analoge camera, dus helaas, helaas, moet je nog even een paar weken wachten voordat je ze kunt zien!

Ja, en dan toch eindelijk een paar foto’s! Eindelijk een plek gevonden waar het internet redelijk snel is. Nog niet zo snel dat het ook nog lukt om de foto’s te draaien en in de juiste volgorde te zetten, maar goed, het geeft in ieder geval een impressie…

Verder gaat alles hier goed, beetje regen, beetje zon, ik kleur al aardig bij! Vanaf volgende week hebben de kinderen vakantie, ben benieuwd hoe dat gaat!

Zaterdag ga ik met Marlinde en Coby snorkelen, dat betekent wel dat ik eerst weer op een boot moet, uhhh…. Nou ja, dat wordt flink aan de reistabletten dan maar… We gaan snorkelen bij Wasini Eiland, dat ligt voor de kust net onder Mombasa, ik ben erg benieuwd! Maar die verhalen houden jullie dus nog te goed.

Straks nog even heel decadent uit eten en dan weer op naar het weeshuis!

Hier dan de foto’s!

Dit is Faith, de jongste van het stel, maar ook degene die het hardste kan krijsen als ze haar zin niet krijgt…

  Even een jaloerse foto, dit is het strand

Wachten in het ziekenhuis

Regen, regen en nog eens regen…

Bij de kapper, hier zit Faith nog redelijk rustig bij mij op schoot, dat was even later wel anders. Maar waar lollies en water al niet goed voor zijn…

Moses met een lolly, het is en blijft een schatje!

We liepen net richting het internetcafe en ik had eigenlijk nog geen idee wat ik zou vertellen… En eigenlijk heb ik dat nog steeds niet… Dus dan maar een verhaaltje over wat Kenia nu eigenlijk is…

Kenia is het land van het langzame internet (dus weer geen foto’s, sorry), is het land waar het veel regent (wat dat betreft lijkt het wel op Nederland…), maar Kenia is ook het land van de vriendelijke mensen, de rijkdom en armoede naast elkaar. Een land vol tegenstrijdigheden dus! En natuurlijk is er nog veel meer te vertellen over Kenia, de matatu alleen is al een verhaal op zich, ik zal proberen een foto te maken en ‘m dan op de site te zetten, maar ik beloof niets…

Het verkeer is hier trouwens een enorme belevenis, normaal gesproken rijden ze hier links, maar er zitten zo enorm veel gaten en bulten in de weg dat je daar natuurlijk om heen moet. En daar is op zich niets mis mee, maar ja, als je er dan van tegenstelde richtingen tegelijk om heen wilt… Ik begrijp niet dat er niet meer ongelukken gebeuren. Zo nu en dan doe ik maar even m’n ogen dicht, vooral als je voor in de taxi zit. Je ziet ze gewoon recht op je afkomen, gelukkig hebben we twee betrouwbare taxichauffeurs, dus dat zit wel goed!

Voor iedereen die binnenkort met vakantie gaat, heel veel plezier en voor iedereen die aan het werk is, sterkte nog even!

Ja, alweer een berichtje! We wilden eigenlijk naar het strand vandaag (lekker twee daagjes vrij), maar helaas hebben de weergoden anders voor ons besloten, het plenst hier om de haverklap… Nou ja, dan morgen maar weer een poging!Maar goed, ik heb ook zoveel te vertellen, dat een extra postje op m’n weblog ook niet verkeerd is toch?Zondag zijn we met z’n allen naar de kerk in Mombasa geweest. Om 10 uur kwamen twee matatu’s voorgereden, dus daar met z’n allen in, en op naar de kerk, die om 11 uur begon. Het eerste uur was vooral gospels zingen en bidden en dat gaat dan heel hard. Best leuk hoor, luidsprekers, maar het was zo hard dat je het niet meer kon verstaan. Het tweede uur begon de preek en konden de kinderen naar de zondagschool. Je begrijpt al waar ik was, al was het alleen maar om uit het geschreeuw weg te kunnen Maar de zondagschool is hier toch wel iets anders dan bij ons de kindernevendienst… Zo zaten er minstens 100 kinderen en dat redden we in de Nieuwe Kerk toch echt niet (past ook niet trouwens…). Ook hier werd weer flink gepraised en mochten de kinderen een liedje zingen of een gedichtje opzeggen. We werden ook nog met alle kinderen naar voren geroepen (jippie…), gelukkig hoefden we alleen maar even op het podium te staan… Verder werd er nog een verhaal verteld en gingen we nog met z’n allen zingen.Na de kerk weer de matatu in, op naar het strand. Het publieke strand, jee, het was echt vol. Aan het eind van de middag nog even gevaren in een glass-bottom-boat, zodat je vissen zou kunnen zien. Niks gezien en ik heb nog zo m’n best gedaan om ze te lokken ;-(. Voorlopig even geen boottripjes meer voor mij… Daarna met z’n allen in een safaribusje, onder het motto: er kan nog meer bij! Zaten we laatst te klagen dat we met z’n 7-n in een toch redelijk grote auto moesten, met z’n 25-n in een busje past ook prima! We kwamen in ieder geval heelhuids aan! Eigenlijk wilde ik nog wat foto’s plaatsen, maar het knopje ‘ afbeelding toevoegen’ verschijnt maar niet in beeld… Soms, heel soms (;-)) verlang ik naar internet dat gewoon lekker snel is, waar je kunt doen wat je wilt, maar het schijnt niet te mogen… Ja, behalve op het moment dat ik het snoertje niet bij me heb… Ach, ook dat went wel weer… In ieder geval bedankt voor alle berichtjes, erg leuk om iets van jullie te horen via mail, sms of de weblog!